|
Dizilirken gün yüzü şafak eridi tende Buğulaşan gözlere yârin perçemi düştü Turnalar can havliyle rota ararken bende Bir yetmişlik ruhuma hasretliğin üşüştü Heceler sindi bir bir sustu kalemle sözüm Bulutlandı kirpiğim sise bulandı yüzüm Yürek özleme vurur nabzın her atışında Sensiz ışımaz gözüm bil ki o an öksüzüm Isırgan zamanlara gün geldi boyun büktüm Muhannet yokluklara aldırmadan diz çöktüm Bağlanırken uç uca kısır döngü yarınlar Daldırıp bin dereden başımdan umut döktüm Vuslatmış sevdalara ateşten gömlek biçen Bülbül güllere meczup, meczup çileyi seçen Bora fırtına olsan savursan hiçlikleri Bir daha döner mi hiç ömürden gelip geçen |
BLOG 
