Arama
ANA MENÜ
| Ana Sayfa |
| HAKKIMDA |
| ŞİİRLERİM |
| SESLİ ŞİİRLER |
| ŞAİRLER VE YAZARLAR |
| BLOG |
| LİNKLER |
| İLETİŞİM |
| RESİMLER |
| SLAYTLAR VE VİDEOLAR |
| 84'LULER |
| KİTAP SİPARİSİ |
Üye Sayfasi
| SESLİ ŞİİRLER |
GİRİŞ FORMU
Seçki Şiir
| Kış Güneşi |
|
Göz uyandı görünce güneşi Aldırmadı kıştan kalan günlere Evecen ve özlemle Eritti buzdan kristalleri yavaş yavaş Umut akıttı özüne Dallar esnedi sabaha Karakıştan kalma kuz soğuğunda Ürperdi ve kalktı Topraktan tutunarak ayağa Bir sızı derinde Anladı gözlerini açınca Belli ki acımasız geçmiş karakış Bir bir düşmüş kolları Kendinde değildi ki hatırlasın olanları Kırılganlıklara inat Sevgi yüklendi Hüzün dolu gözyaşlarında Cemreler düştü peş peşe Önce yumuşattı gökyüzünü Sonra indi aheste aheste suya Can verdi toprağa Ve gülümsedi yürek Kendini hapsetmiş insanlığa 18.03.2009-Tokat |
Ana Sayfa
| |||||||||
